บทที่ 62 .

ร่างใหญ่นั่งซึมพิงผนังห้องนอนที่มืดมิด มีเพียงแสงไฟจากด้านนอกสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่างบานที่เปิดไว้ ในมือหนาหยิบรูปมารดาขึ้นมองเพื่อเตือนสติ หากแต่ในใจยังคงสั่นไหวราวกับหินผาที่ว่าแข็งแกร่งกำลังพังทลายลงเรื่อยๆ เมื่อได้เข้าใกล้ผู้หญิงที่ชื่อกรวลัย เขาไม่น่าพาเธอเข้ามาในชีวิตเลย หากไม่ได้ใกล้ชิด เรื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ